आई…
आज म्हणे जागतिक महिला दिन आहे.
शहरात मोठमोठ्या कार्यक्रमांची चर्चा आहे,
सोशल मीडियावर शुभेच्छांचा वर्षाव आहे,
महिलांच्या सन्मानाचे भाषण होत आहेत.
पण मला माहिती आहे…
या सगळ्या गडबडीत तुला याची अजिबात जाणीवही नसणार.
कारण आजही तुझा दिवस नेहमीसारखाच सुरू झाला असेल.
पहाटे अंधारात उठून चुल पेटवली असेल…
घरच्यांसाठी चहा ठेवला असेल…
मुलांच्या डब्यांची घाई केली असेल…
आणि स्वतःचा विचार मात्र पुन्हा एकदा शेवटी ठेवला असेल.
आई, तुला कधी कुणी सांगितलं का की तूही “महिला दिनाची नायिका” आहेस?
तुला कधी कुणी गुलाब देऊन धन्यवाद म्हटलं का?
कदाचित नाही…
पण आम्हाला माहीत आहे —
या घराचा खरा आधार जर कुणी असेल तर तो तू आहेस.
तुझ्या हातांच्या रेषांमध्ये कष्टांची कहाणी आहे…
तुझ्या कपाळावरच्या घामाच्या थेंबांमध्ये आमचं भविष्य दडलं आहे…
आणि तुझ्या डोळ्यांतील थकव्यामध्येही
आमच्यासाठी असलेलं अपरंपार प्रेम चमकत असतं.
आई,
तू कधी स्वतःसाठी जगलीस का?
तुझी स्वप्नं कुठे हरवली हे तुलाही आठवत नसेल.
कारण तू आयुष्यभर स्वतःला विसरून आम्हाला घडवत राहिलीस.
आज महिला दिनाच्या निमित्ताने जगाला मोठमोठ्या गोष्टी सांगितल्या जातील.
पण माझ्यासाठी स्त्रीशक्तीचा खरा अर्थ एकच आहे — “आई”.
तू आहेस म्हणून घर आहे…
तू आहेस म्हणून संसार आहे…
तू आहेस म्हणून आमच्या आयुष्याला अर्थ आहे.
आई,
कदाचित आम्ही रोज तुला धन्यवाद म्हणत नाही,
तुझ्या कष्टांची किंमत शब्दांत मांडत नाही.
पण आज मनापासून सांगावंसं वाटतं —
जग महिला दिन साजरा करत असेल,
पण आमच्यासाठी प्रत्येक दिवस
“आईचा दिवस” आहे.
तुझ्या कष्टांना, त्यागाला आणि निःस्वार्थ प्रेमाला
मनापासून प्रणाम.
— तुझंच लेकरू
Leave a Reply